น่้าตาจากลูก

posted on 25 Oct 2010 04:42 by lightsaber
วันนี้นอนดึกหน่อย...
พอดีเมื่อตอนห้าทุ่มไปร้านนมกับเพื่อนมาครับ
เห็นเพื่อนทุกคนสั่งเมนูที่ไม่ซ้ำกันเลย ไอ้เราก็เลยคิดเล่นๆว่าต้องไม่ซ้ำมั่งเว้ย
แต่ที่มันธรรมดาๆมันก็สั่งกันไปหมดแล้ว เหลือผมคนสุดท้าย
เลยตัดสินใจสั่ง "นมกาแฟ"
แต่ เมื่อเค้าเอามาเสิร์ฟ ท่าทางจะกลายเป็น "กาแฟนม" ไปแล้วสิ
และมันเข้มมาก ยังผลให้ตาค้างมาจนถึงวินาทีนี้ ( 04:47 น. )
 
ประมาณตีสี่ ต้นๆชั่วโมง
ได้คุยกับเพื่อนที่ยังไม่หลับไม่นอนเหมือนกัน ทาง msn
คุยเรื่องไปงานหนังสือ ได้เอาหนังสือไปให้พี่มุนินฺเซ็นให้
แล้วก็เอาบลอกของพี่มุนินฺให้เพื่อนดู
เพื่อนก็คงกดดูเอ็นทรีของพี่เค้าไปเรื่อยๆ แล้วส่งลิ้งกลับมาให้ผมอันนึง
ตามด้วยข้อความว่า "อันนี้ซึ้งอะ" ผมก็ตามเข้าไปดู
เป็นเอ็มวี จดหมายถึงเธอ (ศิลปิน: BoyNop) ที่พี่มุนินฺทำเอ็มวีขึ้นมาเพื่อระลึกถึงน้องชาย
 
ขณะที่ดู ช่วงแรกก็ฟังเพลงผสมกับอ่านข้อความในเอ็มวีไปด้วย
แต่พอเริ่มเข้าท่อนฮุค สมาธิทั้งปวงก็ถูกโอนมายังข้อความและภาพเท่านั้น
เพลงกลายเป็นดนตรีประกอบไปแล้ว อินมาก
พอดูจบแล้วกลับมาหน้าที่คุยกับเพื่อน คิดถึงพ่อแม่ขึ้นมาครับ
 
เริ่มน้ำตาคลอเมื่อคุยกับเพื่อน
คิดถึงเรื่องที่ไปงานหนังสือ หมดไปสองพันห้าได้
ไม่เสียดายที่ซื้อหนังสือทั้งหมดนั่นมา แต่เสียใจ ว่าทำไมเป็นคนแบบนี้
จ่ายเงินเป็นเบี้ยเลย ตอนอยู่งานหนังสือกำลังจะกลับ ได้โทรหาแม่
ไม่ได้จะขอตังหรอก แค่โทรไปบอกว่า เนี่้ย.. ซื้อหนังสือไปเยอะเลย หมดตังไปเท่านี้
เหลือตังเท่านี้ ใช้พอน่ะแม่ เดี๋ยวค่อยให้เพิ่มใหม่ตอนจ่ายค่าหอทีเดียวก็ได้
 
วันต่อมา ซึ่งก็คือเมื่อเย็น (24 ตุลาคม 2553)
พ่อโทรมาบอกว่า อ่ะ โอนตังมาให้แล้วนะ ใช้ประหยัดๆหน่อยล่ะ หมุนไม่ทันแล้ว
แม่คงจะเล่าให้พ่อฟัง แล้วทั้งคู่ก็คงเห็นว่าผมคงจะไม่พอใช้แน่ๆ ถึงได้ตัดสินใจโอนมาให้เพิ่ม
 

เพลง ทางกลับบ้าน ศิลปิน : Bodyslam

กรุณากด play เพื่อเพิ่มอรรถรสครับ :)

 

ตอนเดินทางกลับจากงานหนังสือ มาคิดดูแล้ว

ว่าทำไมใช้เงินขนาดนี้นะ ต่อไปเรียนจบทำงานจะกล้าใช้แบบนี้มั้ย จะมีงานทำมั้ย
แล้วพ่อแม่ล่ะ ตอนนั้นจะเป็นยังไง เล่าเรื่องเมื่อสักครู่ให้เพื่อนคนเดิมฟัง
บวกกับดูเอ็มวีพี่มุนินฺไป ก็พูดถึงเรื่องพี่น้องกับเพื่อน
เพื่อนบอกว่าดูจบแล้วรู้สึกรักน้องขึ้นมาเลย
 
ผมก็เล่าของผมบ้าง ว่าผมกับน้อง เราห่างกัน 6 ปี
ลึกๆแล้วก็รักมันนะ แต่ลึกมากเลย เราไม่เคยมีประสบการณ์ดีดีร่วมกัน
มีแต่ทะเลาะกัน ทำให้พ่อแม่ร้องไห้เสียใจ ถ้านี่เป็นบาปที่ร้ายแรงที่สุด
ตายไปผมคงตกนรกลึกกว่าชั้นอเวจีเป็นแน่
ตอนนี้ผมก็เรียนมหาวิทยาลัย อยู่หอ น้องก็ไปเรียนม.4ที่ขอนแก่นด้วยเหตุผลบางประการ
คือมันอยากไป.. พ่อกับแม่ก็เลยอยู่บ้านกันสองคน
 
พอผมพิมพ์กับเพื่อนไปว่า ตอนนี้พ่อกับแม่จะเหงามั้ยนะ น้ำตามันก็ไหลออกมา
คราวนี้ร้องไห้จริงจังครับ ทั้งเรื่องใช้เงิน เรื่องทำให้พ่อแม่เสียใจ
 
สำหรับใครที่อยู่กับพ่อแม่ ( หรือไม่ก็เถอะ! )
พยายามอย่าทำให้ท่านร้องไห้เสียใจเลยนะครับ
ผมคงไม่จำเป็นที่จะต้องพูดถึงว่าท่านทำอะไรเพื่อเราบ้าง มีบุญคุณต่อเรามากแค่ไหน
เพราะคงพูดได้ไม่หมด อาจจะเอาไปเขียนเป็นหนังสือได้เลยมั๊ง
และตามงานวันพ่อวันแม่ที่โรงเรียนจัด คงมีคำพูด ประโยค
ที่ซึ้งกินใจชวนร้องไห้ได้มากกว่าที่ผมจะพูดได้
 
คุณอยู่เงียบๆ ลองปิดเพลง หลับตา.. (แต่อนุญาตให้ฟังเพลงในบลอกนี้ได้ ฮา)
แล้วคุณแค่ลองคิดว่า วันที่ไม่มีท่านอยู่ คุณจะอยู่ยังไง คุณจะรับมันได้มั้ย
ขอตังใคร กลับไปบ้านจะเป็นยังไง มีแต่เสียงพ่อกับแม่ในความทรงจำ
ไม่มีวันได้ยินเสียงจริงๆ ไม่มีมือ ไหล่ พุงของพ่อแม่ให้สัมผัส ไม่มีแก้มให้หอม
คุณจะรู้สึกยังไง เพียงแค่นั้นคุณก็อาจจะน้ำตาไหลเหมือนกันกับผมก็ได้ :)

Comment

Comment:

Tweet

แหม๋ๆ พี่ตุนของเรามีมุมแบบนี้ด้วยเน้อ

#4 By MaMeaw (124.120.217.87) on 2011-01-03 16:38

แอบชอบพี่มุนินเหมือนกันค่า
ติดตาม Blog พี่เค้ามานานแล้ว
มีบาง entry เหมือนกันที่อ่านแล้ว น้ำตาซึมเลย
สุดยอดไปเลยนะคะ ^^

#3 By ★+::+@MilY+::+★ on 2010-10-25 18:37

FAN พี่มุนินทร์เหมือนกันหรอครับ

วันนี้ผมก็เพิ่งเอาไปให้พี่เค้าเซ็นต์ วาดรูปให้ด้วยน่ารักมากก confused smile

#2 By Kondora on 2010-10-25 13:27

พ่อเเม่ คือ คนที่รับทุกอย่างของเราได้มากที่สุด

รักเรามากที่สุด เเต่ เราก้อคือคนที่ทำร้ายท่านมากที่สุด

ปอลอ : อ่านบล๊อคของคุณเเล้วคิดถึงเเม่ค่ะ ...

นึกถึงเรื่องดีดีที่เเม่ทำให้ตลอดเวลา *

confused smile

#1 By H U N Z on 2010-10-25 09:18