สวัสดีครับ นี่ก็เป็นช่วงวันหยุดยาวสินะ 4 วันแน่ะ อาสาฬหบูชา เข้าพรรษา เสาร์ อาทิตย์ ตอนแรกคิดว่าจะได้กลับบ้าน แต่พ่อแม่โทรมาครับว่าไม่ต้องกลับบ้านแล้วนะ ปู่เสียแล้ว ไปบ้านย่าเลยแล้วกัน ก็ อืม โอเค

เมื่อคืนก็ดึกอีกแล้วครับ กลับหอตีสอง ไปนั่งก๊งเบียร์กะเพื่อนอีกแล้ว แหะๆ แต่คราวนี้ไม่มีอะไรเครียดครับ คุยกันเฮฮาสบายๆ ตอนแรกก็มีแค่ผมกับฟ้าสองคนแหละ นัดเวลามาคุยเรื่องบอบัวกัน แต่ก็ไม่อะไรนะ ไม่ได้รู้สึกเศร้าแซดอะไรเท่าไหร่แล้ว จากที่ฟ้าบอกให้ช่วงนี้ผมออกห่างๆบอบัวไว้บ้าง ผมก็ได้ทำดู แต่เย็นเมื่อวานบอบัวมาทัก msn ผมก่อนโดยที่ผมไม่ได้ไปทัก แล้วชวนคุยจิปาฐะมากมาย ก็เลยรู้สึกดีขึ้นมากครับ

อ่า หลังจากนั้นฟ้าก็เกิดอยากได้คนมาเพิ่ม เลยลองโทรหาออฟ นึกว่าออฟไปกินเหล้าในคณะซะอีก แต่เปล่า ออฟยังไม่ได้ไปครับ ก็เลยชวนมากินเบียร์ด้วยกันซะเลย ออฟ ไต๋ เอ็ม ก็มา เฮฮาเลยคราวนี้ 555 ออฟก็ล่อเหล้าขาวผสมเอ็มร้อย ผมลองชิมดู แหวะ ไม่หร่อยเลย แล้วพอถึงเวลาตีสองก็กลับหอครับ

แล้ววันนี้ตอนประมาณบ่ายสอง พ่อก็มารับ มาถึงบ้านย่าก็เก็บของ แล้วประมาณห้าโมงเย็นก็ไปที่วัดครับ งานเป็นงานเล็กๆ ผมก็เสิร์ฟข้าวเสิร์ฟน้ำให้แขก เจอเพื่อนๆของย่าที่เคยเจอตอนเด็กๆเยอะแยะเลย เค้าก็บอกว่า โตขึ้นเยอะเลยๆๆ ทุกคนเลย 55 ฟังพระสวดเสร็จอะไรเสร็จกลับมาถึงบ้านย่าก็ประมาณสามทุ่มครับ

นั่งเล่นเนตไปซักครึ่งชั่วโมง สิ่งที่ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น มี sms เข้าครับ เปิดมา บอบัวนี่หว่า!! ส่งข้อความภาษาอังกฤษมาครับ แปลสั้นๆก็ฝันดีนะนั่นละ อะไรเนีย เดี๋ยวทำให้รู้สึกไม่ดี เดี๋ยวทำให้รู้สึกดี แหม่ แต่ก็ดีแล้วครับ ผมยอมเป็นอะไรก็ได้ที่เค้าสบายใจ โคตรพระเอกเลย กร๊ากๆ

บางคนที่อ่านเอนทรี่นี้อาจจะสังเกตเห็นว่า ทำไมไม่เขียนเกี่ยวกับปู่เท่าไหร่เลย คือ ผมก็ไม่ใช่ไม่เสียใจนะครับ แต่ผม ยังไงดีหงะไม่ได้รู้สึกผูกพันขนาดนั้นอ่ะครับ ก็เลยไม่รู้ว่าจะบรรยายอะไร เท่านี้ล่ะครับ